Wiosenna ochrona i nawożenie rzepaku

 

Kończąca się zima to czas, by dokładnie zaplanować ochronę i nawożenie rzepaku ozimego. Poprawne zabiegi wczesną wiosną pozwolą uzyskać odpowiednio wysoki plon.

rzepakPierwszą istotną czynnością, która powinna być wykonana po zimie jest wnikliwa lustracja plantacji,  dająca odpowiedź czy rośliny przemarzły, czy nie (fot. 1).Fot. 1. wymarznięte rośliny rzepaku

Rośliny, które dobrze przezimowały są zielone i w pełni funkcjonują już na początku okresu wegetacji. Mają zdrowy stożek wzrostu i biały korzeń z licznymi korzonkami bocznymi.
  Fot. 1. Wymarznięte rośliny rzepaku

Niekiedy widoczne są uszkodzenia liści, które stanowią jedynie niewielką część całej powierzchni liścia. Z takich pól można uzyskać wysoki plon. Rośliny, które na pierwszy „rzut oka" wydają się być przemarznięte, czyli ich stożek wzrostu jest wysoko uniesiony i liście uszkodzone również mają szanse na zregenerowanie się. Warunkiem pozwalającym na wydanie zadowalającego plonu z takich roślin jest zdrowa szyjka korzeniowa wraz ze śpiącymi zawiązkami pędów oraz nieuszkodzone korzenie. W skrajnych przypadkach, gdy stożek wzrostu, szyjka korzeniowa, liście oraz korzenie młodych roślin rzepaku są martwe plantację należy zaorać.

Bardzo często po zimie na plantacjach stwierdza się występowanie zgnilizny rzepaku, która jest oznaką złego przezimowania (fot. 2). Fot. 2. Czarno-brunatne plamy zgnilizny rzepaku

Choroba ta objawami przypomina rośliny wymarznięte. Jej symptomy można znaleźć na wszystkich nadziemnych częściach rośliny. Na łodydze zlokalizowane są one najczęściej w pobliżu szyjki korzeniowej. Początkowo następuje ciemnienie szyjki u podstawy, następnie jej korkowacenie i powolne zamieranie. Na uszkodzonych przez mróz lub inne czynniki liściach często obserwuje się szarą pleśń oraz liczne czarno-brunatne plamy wskazujące na czerń krzyżowych (fot. 3). Fot. 3. Objawy czerni krzyżowych




Fot. 2. Czarno-brunatne plamy zgnilizny rzepaku
Dlatego przed podjęciem decyzji o zastosowaniu odpowiedniego fungicydu należy przeprowadzić dokładną obserwację roślin, określić jakie choroby i w jakim nasileniu występują. Należy również pamiętać, by przed wykonaniem oprysku odpowiednio odżywić rzepak.                                                                     Fot. 3. Objawy czerni krzyżowych
Dokarmianie w tym okresie ma na celu ograniczenie rozwoju szarej pleśni, suchej zgnilizny kapustnych oraz czerni krzyżowych.

Kolejnym bardzo ważnym czynnikiem, który należy zaplanować jest wiosenne nawożenie roślin rzepaku. Nawozy potasowe i fosforowe powinny być wprowadzone jesienią. W przypadku, gdy składniki te nie zostały wniesione przed zimą, można je wysiać wczesną wiosną przed bronowaniem plantacji. Niestety zabieg ten jest niepolecany, ponieważ stwarza zagrożenie przenoszenia chorób grzybowych. Z tych względów wskazywane jest stosowanie nawozów wieloskładnikowych, które zawierają azot, potas, fosfor, magnez i siarkę.

W przeliczeniu na 1 tonę nasion rzepak wraz z daną masą słomy pobiera z gleby około 52 kg azotu. Zakładając plon ziarna wysokości 4 t/ha powinniśmy dostarczyć 208 kg N w postaci nawozu. Należy pamiętać, że w glebie znajdują się pewne rezerwy tego składnika, sięgające nawet 40-60 kg/ha, a w pierwszym i drugim roku po zastosowaniu obornika mogą być one jeszcze większe. Dlatego w zależności od stanowiska dawka azotu powinna mieścić się w granicach 100-180 kg/ha. Ilość tą należy wnieść jednorazowo lub w dwóch porcjach bezpośrednio do gleby oraz w dwóch/ trzech dawkach dolistnych. W przypadkach, gdy po zimie na 1 m2 zostało jedynie 20-30 zdrowych roślin wystarczy tylko jedna dawka azotu w ilości 80-100 kg/ha. Później należy wykonać 2-3 opryski dolistne mocznikiem połączonym z nawozem mikroelementowym. Natomiast, gdy obsada szacuje się w przedziale 40-60 roślin na 1m2 dawkę azotu należy podzielić na dwie części. W okresie wczesnowiosennym wysiać od 50 do 70%, a po upływie 2-3 tygodni wnieść pozostałą dawkę w postaci mocznika ze względu na jego dłuższe działanie. Stosowanymi nawozami azotowymi w uprawie rzepaku ozimego są: siarczan amonu, saletra amonowa, saletrzak oraz mocznik.

Opryski dolistne zalecane jest przeprowadzać w trzech terminach. Pierwszy, zaraz do ruszeniu wegetacji, po dwóch tygodniach drugi oraz w fazie zwartego, zielonego pąka trzeci. Zabiegi te najlepiej wykonywać w godzinach popołudniowych i wieczornych, gdy temperatura powietrza nie przekracza 18oC. Nawożenie dolistne można połączyć ze środkami ochrony roślin (herbicydami, fungicydami, insektycydami). Gdy rośliny mają wyraźne niedobory magnezu i siarki należy je uzupełnić wnosząc w jednej dawce siarczan magnezu lub kizeryt.
Podsumowując poprawna ocena stanu plantacji rzepaku ozimego przed i na początku okresu wegetacji oraz odpowiednia ochrona chemiczna jest gwarancją sukcesu. Poprawna agrotechnika oraz dokładnie przemyślany plan wiosennych zabiegów skutkuje uzyskaniem wysokich plonów nasion rzepaku.

Autor: mgr inż. Anna Pawlicka Agrobiznes Park

 
 
Dynamic Metal
 
BiuroRachunkowe
 
Dynamic Metal
 
 
Po ryby
 
 

Nasi partnerzy

 
 

Kontakt

AgroBiznes Park Sp. z o.o.
Kołaczkowo 
ul. Ułańska 9
89-200 Szubin
tel. (52) 513-15-54
tel. (52) 513-15-55

Biuro rachunkowe
tel./fax. (52) 384-59-82

Reklama

Zachęcamy do umieszczenia reklam na portalu.
Publikacja - 1 miesiąc gratis!!!

Prosimy o zapoznanie się z parametrami technicznymi.

Newsletter

Zapisz się do naszego newslettera!